ევროკავშირის არაერთ ქვეყანაში სურსათის პროდუქტების რეალიზაციაზე დამატებული ღირებულების გადასახადის შეღავათი მოქმედებს, რომელიც ეხება როგორც ადგილობრივად წარმოებულ პროდუქტებს, ასევე იმპორტირებულ საქონელს, მაშინ როდესაც საქართველოში სასურსათო პროდუქცია 18%-იანი დღგ-ით იბეგრება, ეს კი EU-ს საშუალო სასურსათო მაჩვენებელზე მაღალია.
მაგალითად, საქართველოში დაფასოებულ რძეზე დღგ საბოლოო ფასის 18%-ია, მაშინ როდესაც ესპანეთში ის 4%-ს შეადგენს, პურზე დღგ 18%-ს შეადგენს, საფრანგეთში კი 5.5%-ია. არსებული საგადასახადო პოლიტიკა კი ქმნის ისეთ ვითარებას, რომ სუპერმარკეტების დახლებზე კარაქი, ყველი, ხორცპროდუქტები, ტკბილეული, თუ სხვა დასახელების საქონელი მთელ რიგ შემთხვევებში იმაზე ძვირი ღირს, ვიდრე EU-ში.
მაგალითად, თუკი ქართულ ქსელურ სუპერმარკეტში 200 გრამი კარაქის ღირებულებაა 8 ლარი, აქედან 18% ანუ 1.44 ლარი მხოლოდ დღგ-ზე მოდის. ანუ პროდუქტის ფასი ამ გადასახადის გარეშე 6.56 ლარია. შედარებისთვის საფრანგეთში კარაქზე, ისევე როგორც სხვა ძირითად სასურსათო პროდუქტებზე დღგ 5.5%-ია. შედეგად, იგივე თვითღირებულების კარაქი საფრანგეთის სუპერმარკეტის დახლზე საქართველოსთან შედარებით 13.5%-ით უფრო იაფია.
თუმცა მაგ. იგივე დაბეგვრის პრინციპი არ მოქმედებს ადგილობრივ ხორცზე, რომლის ფასიც ხშირად იმპორტირებულის მსგავსია, რომელიც +18%-ს იხდის. რა არის ამის ახსნა?
სტუმარი: ბექა გონაშვილი - "აგროქიზიყის" დამფუძნებელი
