თანამედროვე კვების ინდუსტრიაში ტრადიციული კერძები სულ უფრო ხშირად ტოვებს ოჯახურ სუფრას და ქუჩის კვების კულტურის ნაწილად იქცევა. ეს მხოლოდ ახალი კულინარიული ტენდენცია არ არის - ეს არის ეკონომიკური და ტურისტული სტრატეგია, რომელიც ეროვნულ სამზარეულოს ახალ სიცოცხლეს სძენს, მცირე ბიზნესს ავითარებს და ქვეყნის კულტურულ იდენტობას გლობალურ ბაზარზე კონკურენტულ პროდუქტად აქცევს. როგორ გარდაქმნეს სხვადასხვა ქვეყნებმა საკუთარი ტრადიციული კერძები წარმატებულ სთრით ფუდად და რა ეკონომიკური ეფექტი მოაქვს ამ მოდელს?
