ახლო აღმოსავლეთისა და ჩრდილოეთ აფრიკის რეგიონი ათწლეულების განმავლობაში გლობალური გეოპოლიტიკის ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანეს კვანძად რჩება. სავაჭრო გზების, ენერგორესურსებისა და სტრატეგიული სრუტეების (მაგალითად, ბაბ-ელ-მანდების, ჰორმუზისა და სუეცის არხის) სიახლოვე როგორც ადგილობრივი ეროვნული თავდაცვის სისტემების გაძლიერებას, ისე წამყვანი საერთაშორისო აქტორების მუდმივ სამხედრო წარმომადგენლობას განაპირობებს.
წარმოგიდგენთ არაბულ ქვეყნებში არსებული უცხოური და ყველაზე მნიშვნელოვანი ადგილობრივი სამხედრო ბაზების მიმოხილვას, მათი ფუნქციებისა და შესაძლებლობების მიხედვით.
მრავალმხრივი და ორმხრივი უსაფრთხოების შეთანხმებების საფუძველზე, რამდენიმე არაბული სახელმწიფო მასპინძლობს უცხოურ სამხედრო ინფრასტრუქტურას, რაც რეგიონში ძალთა ბალანსის შენარჩუნებასა და ტერორიზმთან ბრძოლას ემსახურება.
კატარი
ალ-უდეიდის საჰაერო ბაზა (აშშ): ეს არის ამერიკის შეერთებული შტატების უდიდესი სამხედრო ობიექტი ახლო აღმოსავლეთში. ბაზაზე განთავსებულია აშშ-ის ცენტრალური სარდლობის (CENTCOM) და საჰაერო ძალების ცენტრალური სარდლობის (AFCENT) წინასწარი შტაბ-ბინები. ბაზას გააჩნია 3.7 კილომეტრიანი ასაფრენი ბილიკი, რომელსაც შეუძლია მიიღოს მძიმე ბომბდამშენები, სატრანსპორტო და გამანადგურებელი ავიაცია. აქ მუდმივად იმყოფება 10,000-ზე მეტი სამხედრო მოსამსახურე.
თარიყ ბინ ზეიადის ბაზა (თურქეთი): ერთობლივი კატარულ-თურქული ობიექტი, სადაც განთავსებულია 3,000-მდე სამხედრო პერსონალი, თურქეთის სახმელეთო ჯარების კონტინგენტი, ჯავშანტექნიკა და არტილერია. ბაზა გამოიყენება ერთობლივი წვრთნებისა და რეგიონული შეკავების მიზნებისთვის.
ბაჰრეინი
აშშ-ის სამხედრო-საზღვაო მხარდაჭერის აქტივობა (NSA Bahrain): ქალაქ მანამაში მდებარე ეს ობიექტი წარმოადგენს აშშ-ის მეხუთე ფლოტისა და საზღვაო ძალების ცენტრალური სარდლობის (NAVCENT) შტაბ-ბინას. ბაზა კოორდინაციას უწევს საზღვაო უსაფრთხოების ოპერაციებს სპარსეთის ყურეში, წითელ ზღვასა და არაბეთის ზღვაში.
დიდი ბრიტანეთის სამხედრო-საზღვაო მხარდაჭერის ბაზა (HMS Juffair): გაერთიანებული სამეფოს მუდმივმოქმედი საზღვაო ობიექტი, რომელიც მხარს უჭერს ბრიტანული სამხედრო ხომალდების (მათ შორის ნაღმსაწინააღმდეგო გემებისა და ფრეგატების) ოპერაციებს ყურის რეგიონში.
არაბთა გაერთიანებული საამიროები
ალ-დაფრას საჰაერო ბაზა (აშშ, საფრანგეთი): ბაზას იყენებს აშშ-ის საჰაერო ძალების 380-ე საექსპედიციო ფრთა სადაზვერვო (U-2, RQ-4) და გამანადგურებელი ავიაციის ოპერაციებისთვის. ასევე, ბაზაზე განთავსებულია საფრანგეთის სამხედრო-საჰაერო ძალების გამანადგურებლები (Rafale).
პორტი ზაიედი / მშვიდობის ბანაკი (საფრანგეთი): საფრანგეთის მუდმივი სამხედრო-საზღვაო და სახმელეთო ბაზა აბუ-დაბიში, რომელსაც შეუძლია მიიღოს მსხვილი სამხედრო გემები, მათ შორის ავიამზიდები.
ქუვეითი
ბანაკი არიფჯანი (აშშ): აშშ-ის სახმელეთო ჯარების ცენტრალური სარდლობის (ARCENT) უმსხვილესი სატრანზიტო და ლოგისტიკური ჰაბი. აქ ინახება დიდი რაოდენობით მძიმე ტექნიკა და საწყობები, რომლებიც უზრუნველყოფენ რეგიონში ძალების სწრაფ როტაციას.
ალი ალ-სალემის საჰაერო ბაზა (აშშ): ძირითადად გამოიყენება სამხედრო-სატრანსპორტო ავიაციისა და უპილოტო საფრენი აპარატების ოპერაციებისთვის.
ჯიბუტი
ლემონიეს ბანაკი (აშშ): აშშ-ის ერთადერთი მუდმივი სამხედრო ბაზა აფრიკის კონტინენტზე (დაახლოებით 4,000 სამხედრო). იგი გამოიყენება კონტრტერორისტული ოპერაციებისთვის აღმოსავლეთ აფრიკასა და არაბეთის ნახევარკუნძულზე.
ჩინეთის სახალხო-განმათავისუფლებელი არმიის მხარდაჭერის ბაზა: ჩინეთის პირველი საზღვარგარეთული სამხედრო ობიექტი, რომელიც აღჭურვილია დიდი საზღვაო პიერით და შეუძლია მიიღოს მსხვილი სამხედრო ხომალდები.
ფრანგული საჰაერო ბაზა 188 (საფრანგეთი): ფრანგული კონტინგენტის საავიაციო და ქვეითი ქვედანაყოფების განთავსების ადგილი.
სირია
ხმეიმიმის საჰაერო ბაზა (რუსეთი): რუსეთის ფედერაციის მთავარი საავიაციო ბაზა ახლო აღმოსავლეთში, სადაც განლაგებულია გამანადგურებლები (Su-35, Su-34), შორ მანძილზე მოქმედი ბომბდამშენები და ჰაერსაწინააღმდეგო სისტემები (S-400).
ტარტუსის საზღვაო ბაზა (რუსეთი): რუსეთის მიერ იჯარით აღებული ობიექტი ხმელთაშუა ზღვაში, რომელიც უზრუნველყოფს სამხედრო გემებისა და წყალქვეშა ნავების ლოგისტიკურ მომსახურებას.
ალ-ტანფის გარნიზონი (აშშ): მდებარეობს სამხრეთ სირიაში, იორდანიის საზღვართან ახლოს. გამოიყენება "ისლამური სახელმწიფოს" წინააღმდეგ ბრძოლისა და რეგიონული მოკავშირეების მხარდაჭერისთვის.
არაბულ ქვეყნებში არსებული სამხედრო ბაზების ქსელი რეგიონის რთულ უსაფრთხოების არქიტექტურას ასახავს. უცხოური ბაზების არსებობა (აშშ, ევროპული ქვეყნები, თურქეთი, ჩინეთი და რუსეთი) მიუთითებს იმაზე, რომ რეგიონი კვლავ რჩება გლობალური გეოპოლიტიკური ინტერესებისა და უსაფრთხოების უზრუნველყოფის უმნიშვნელოვანეს არენად.
