მიუხედავად უამრავი წინარე დაქთმებისა და კრიტიკასა, საპენსიო რეფორმა დაიქოქა და წლის დასაწყისადან მოყოლებული სავალდებულო და ნებაყოფლობითმა შენატანებმა რამდენიმე ასეული მილიონი ლარი შეადგინა საქართველოს მსოახლეობის ანუ გადასახადის გადამხდელების ხარჯზე. იყო თუ არა ხელისუფლება ისევე თანმიმდევრული ამ რეოფრმის ფარგლებში ნდობის ანუ იგივე კონფიდენსის თავლსაზრისით, ვეჭვობ რომ არა და თანხების სოლიდურობას რაც უკვე 7 კომერციულ ბანკებშია განთავსებული შესაბამისი გადაწყვეტილებით. წლის განმავლობაში და მთელი გასული წელიც საპენსიო სააგენტოს ატორტმენდა ერთის მხრივ მიუღებელი და დაგვიანებული საინვესტიციო გადაწყვეტილებები,რომელიც უნისონში ცალსახად ხელისუფლების პასუხისგებლობაა, ისევე როგორც ამას მოჰყვა კასკადი საკადრო ცვლილებებისა და ეს იმ ფონზე,რომ ხელისუფლება თვეების განმავლობაში იღებდა გადასახადის გადამხდელებისგან თანხებს, მაგრამ ფეხს ჯიუტად ვერ უწყობდა იმ ტემპს რაც მიმდინარე გადაწყვეტილებებს და მათ შორის საკადროსაც ავალდებულებდა.
